Eurovision 2011 : Greece : ''Watch my dance'' : Σχόλια για την βραδιά του ελληνικού τελικού
Όπως το είχα προβλέψει απ'αυτό το ιστολόγιο, ο Λούκας πανεύκολα θα ήταν ο νικητής της φετινής ελληνικής επιλογής. Δεν χρειαζόταν και πολύ μυαλό για να το καταλάβει κανείς πως οι Έλληνες αυτό θα ψηφίζαμε.
Η μεγάλη έκπληξη της βραδιάς βέβαια ήταν οι ''Τριημιτόνιο'' . Για μένα αυτοί κέρδισαν την δεύτερη θέση στις προτιμήσεις μου, με την γεμάτη ενέργεια εμφάνισή τους. Δεν το πίστευα με τίποτα πως θα κατάφερναν να έχουν ένα τέτοιο αποτέλεσμα που θα φώτιζε ολόκληρη της οθόνη της τηλεόρασης. Μεγάλο μπράβο στα παιδιά! Σίγουρα η εμφάνιση - έκπληξη της βραδιάς, αφού η εικόνα που μας παρουσίασαν κατάφερε να ανεβάσει πάρα -μα πάρα- πολύ αυτό το κατά τα άλλα μετριότατο τραγούδι.
Η Βαλάντω ήταν αυτό ακριβώς που περίμενα. Μουσικά μια ξερή μπαλάντα δίχως κάτι το ιδιαίτερο που να την κάνει να ξεχωρίζει και με το φτηνό τέχνασμα του ανεμιστήρα να φουσκώνει σε μορφή κύματος το φόρεμα, ειλικρινά δεν εντυπωσίασε κανέναν, άσε που προσέδιδε στην εμφάνιση μια επιπλέον οσμή της μούχλας του ξεπερασμένου. Και φυσικά ήταν και η φρεσκότατη εμφάνιση των Τριημιτόνιο που ακολουθούσε για να δώσει το τελειωτικό χτύπημα, στέλντοντας την Βαλάντω στη λήθη του παρελθόντος.
Τα ''Κόκκινα Χαλιά'' ήταν χάλια. Δεν ξέρω αν ακόμα και ο τραγουδιστής -δε θυμάμαι το όνομα του παιδιού- που το ερμήνευε, αν θα το θυμάται αύριο το μεσημέρι που θα ξυπνήσει απ'το hangover της σημερινής βραδιάς. Ένιωθε τόσο άβολα και αμήχανα στην παρουσίαση του κομματιού, που προς το τέλος έκανε και αυτό το αλά Χριστοφόρου -''Gimme gimme your love'' -μάτι του τρελού. Να προσθέσω πως ανάμεσα στα άλλα τα ''Κόκκινα Χαλιά'' είχαν και την χειροτερη τηλεοπτική σκηνοθεσία της βραδιάς. Τα πλάνα ''ότι να ΄ναι''...
Όσο και αν το άνοιξε το πόδι, όσο και αν οριζοντιώθηκε να γίνει ένα με το πάτωμα στο σπαγγάτο, δυστυχώς η Αντιγόνη Ψυχράμη είχε ένα κακό -κάκιστο- τραγούδι. Το χειρότερο μετά από αυτό τον ''Κόκκινων Χαλιών''. Ήταν η πιο σέξυ εμφάνιση της βραδιάς σίγουρα και όπως αναμενόταν ήταν η καλύτερη εμφάνιση από γυναίκα στη βραδιά, πλην όμως όσο και να γκαζώνεις, άμα το αυτοκινητάκι είναι στους 75 ίππους δεν πρόκειται να σε τραβήξει και πολύ. Λοιπόν, για να κάνουμε από τώρα μια συμφωνία, να ψάξει να βρει το κατάλληλο τραγούδι και να επανέλθει γιατί ''το έχει'' η ομορφιά!
Η Νίκη Πόντε όπως ήταν αναμενόμενο με την μέτρια προς κακή εμφάνισή της έστειλε στα τάρταρα ένα κατά τα άλλα αρκετό καλό pop κομματάκι για να το ακούς όμως απ'το ραδιόφωνο. Άπειρο κοριτσάκι είναι, χωρίς καμμία εμπειρία (μη πει κανείς για X- Factor, θα γελάσω) , με μια ψιλοκαλούτσικη φωνή που επίσης στο live έδειξε όπως αναμενόταν τις αδυναμίες της. Πέρα όμως απ΄την αναμενόμενη -τουλάχιστον για μένα- κακή προσωπική της εμφάνιση, αυτό που την τσάκισε στην κυριολεξία ήταν και το τραγικό χορευτικό που την πλαισίωνε και ειδικά όταν στην ίδια βραδιά είχες να κάνεις σύγκριση και με την εκρηκτική προσωπική εμφάνιση της Ψυχράμη. Με διαφορά το χειρότερο χορευτικό της βραδιάς και τα πιο εμφανή φάλτσα πάνε στην εμφάνιση της Νίκης Πόντε.
Η εμφάνιση του Λούκα αρχικά ξένισε με αυτά τα ζογκλερικά, αλλά όταν έμπαινες στο πνεύμα αυτού που ήθελε να περάσει ο Κωνσταντίνος Βήτα, δεν σε χάλαγε τόσο. Χαρακτηριστικά το κοινό πλάνο του Λούκα που έριχνε την ζεϊμπεκιά με τον νεαρό που στριφογύριζε με το κεφάλι στο τραπέζι, εγώ προσωπικά το εξέλαβα σαν την προσπάθεια να καταδειχθεί πως τα ''μάγκικα '' βήματα και οι στροφές του ζεϊμπέκικου, έχοντας κοινή καταβολή μέσω κοινών εσωτερικών διεργασιών του ανθρώπου, βρίσκουν την έκφρασή τους και σε πιο νεολαιΐστικα μουσικά είδη όπως το hip hop ή η rap. Πάντως θέλει πάρα πολύ δουλειά η εμφάνιση του Λούκα για να φέρει το επιθυμητό οπτικό αποτέλεσμα και να μην είναι τα πλάνα γεμάτα λάθη.
Για την διοργάνωση της EΡΤ τί να πει κανείς; Έλεος; Έλεος.
Εγώ αγαπώ Λένα Αρώνη και έβλεπα και ''Ημερολόγια''για να δεις ότι την παρακολουθώ, όμως άλλο να κάνεις μια μαγνητοσκοπημένη εκπομπή για το απόγευμα και άλλο να παρουσιάζεις μια βραδιά τελικού Eurovision. Ώρες ώρες σκεφτόσουν ή που θα τελειώσει την πρόταση ή που θα κοιμηθεί πάνω στη συλλαβή. Το χάλι της Ρίκα Βαγιάννη δεν το είχε, αλλά και πάλι ... ένα ΕΛΕΟΣ σου 'βγαινε αυθόρμητα να το πεις.
Βέβαια να της δώσει κανείς και το ελαφρυντικό πως ήταν μέσα σε ένα στούντιο δίχως την παρουσία κοινού, λες και ήταν πολιτικό DEBATΕ η όλη φάση. Τόσο αδύνατο τους ήταν να βάλουν και καμμια εικοσαριά άτομα στο κεντρικό στούντιο για να ζεσταίνεται λίγο η ατμόσφαιρα; Σε γέμιζε με κατάθλιψη η όλη αυτή εικόνα της αμηχανίας ώρες ώρες. Ντροπή ρε παιδιά, ντροπή. Κόσμος όλων των ηλικιών κάθησε μπροστά απ'την οθόνη της τηλεόρασης να περάσει μια ωρίτσα όμορφα και εσείς κάνατε ότι μπορούσατε να τον απογοητεύσεται. Τί να σας πει κανείς;
Η μεγάλη έκπληξη της βραδιάς βέβαια ήταν οι ''Τριημιτόνιο'' . Για μένα αυτοί κέρδισαν την δεύτερη θέση στις προτιμήσεις μου, με την γεμάτη ενέργεια εμφάνισή τους. Δεν το πίστευα με τίποτα πως θα κατάφερναν να έχουν ένα τέτοιο αποτέλεσμα που θα φώτιζε ολόκληρη της οθόνη της τηλεόρασης. Μεγάλο μπράβο στα παιδιά! Σίγουρα η εμφάνιση - έκπληξη της βραδιάς, αφού η εικόνα που μας παρουσίασαν κατάφερε να ανεβάσει πάρα -μα πάρα- πολύ αυτό το κατά τα άλλα μετριότατο τραγούδι.
Η Βαλάντω ήταν αυτό ακριβώς που περίμενα. Μουσικά μια ξερή μπαλάντα δίχως κάτι το ιδιαίτερο που να την κάνει να ξεχωρίζει και με το φτηνό τέχνασμα του ανεμιστήρα να φουσκώνει σε μορφή κύματος το φόρεμα, ειλικρινά δεν εντυπωσίασε κανέναν, άσε που προσέδιδε στην εμφάνιση μια επιπλέον οσμή της μούχλας του ξεπερασμένου. Και φυσικά ήταν και η φρεσκότατη εμφάνιση των Τριημιτόνιο που ακολουθούσε για να δώσει το τελειωτικό χτύπημα, στέλντοντας την Βαλάντω στη λήθη του παρελθόντος.
Τα ''Κόκκινα Χαλιά'' ήταν χάλια. Δεν ξέρω αν ακόμα και ο τραγουδιστής -δε θυμάμαι το όνομα του παιδιού- που το ερμήνευε, αν θα το θυμάται αύριο το μεσημέρι που θα ξυπνήσει απ'το hangover της σημερινής βραδιάς. Ένιωθε τόσο άβολα και αμήχανα στην παρουσίαση του κομματιού, που προς το τέλος έκανε και αυτό το αλά Χριστοφόρου -''Gimme gimme your love'' -μάτι του τρελού. Να προσθέσω πως ανάμεσα στα άλλα τα ''Κόκκινα Χαλιά'' είχαν και την χειροτερη τηλεοπτική σκηνοθεσία της βραδιάς. Τα πλάνα ''ότι να ΄ναι''...
Όσο και αν το άνοιξε το πόδι, όσο και αν οριζοντιώθηκε να γίνει ένα με το πάτωμα στο σπαγγάτο, δυστυχώς η Αντιγόνη Ψυχράμη είχε ένα κακό -κάκιστο- τραγούδι. Το χειρότερο μετά από αυτό τον ''Κόκκινων Χαλιών''. Ήταν η πιο σέξυ εμφάνιση της βραδιάς σίγουρα και όπως αναμενόταν ήταν η καλύτερη εμφάνιση από γυναίκα στη βραδιά, πλην όμως όσο και να γκαζώνεις, άμα το αυτοκινητάκι είναι στους 75 ίππους δεν πρόκειται να σε τραβήξει και πολύ. Λοιπόν, για να κάνουμε από τώρα μια συμφωνία, να ψάξει να βρει το κατάλληλο τραγούδι και να επανέλθει γιατί ''το έχει'' η ομορφιά!
Η Νίκη Πόντε όπως ήταν αναμενόμενο με την μέτρια προς κακή εμφάνισή της έστειλε στα τάρταρα ένα κατά τα άλλα αρκετό καλό pop κομματάκι για να το ακούς όμως απ'το ραδιόφωνο. Άπειρο κοριτσάκι είναι, χωρίς καμμία εμπειρία (μη πει κανείς για X- Factor, θα γελάσω) , με μια ψιλοκαλούτσικη φωνή που επίσης στο live έδειξε όπως αναμενόταν τις αδυναμίες της. Πέρα όμως απ΄την αναμενόμενη -τουλάχιστον για μένα- κακή προσωπική της εμφάνιση, αυτό που την τσάκισε στην κυριολεξία ήταν και το τραγικό χορευτικό που την πλαισίωνε και ειδικά όταν στην ίδια βραδιά είχες να κάνεις σύγκριση και με την εκρηκτική προσωπική εμφάνιση της Ψυχράμη. Με διαφορά το χειρότερο χορευτικό της βραδιάς και τα πιο εμφανή φάλτσα πάνε στην εμφάνιση της Νίκης Πόντε.
Η εμφάνιση του Λούκα αρχικά ξένισε με αυτά τα ζογκλερικά, αλλά όταν έμπαινες στο πνεύμα αυτού που ήθελε να περάσει ο Κωνσταντίνος Βήτα, δεν σε χάλαγε τόσο. Χαρακτηριστικά το κοινό πλάνο του Λούκα που έριχνε την ζεϊμπεκιά με τον νεαρό που στριφογύριζε με το κεφάλι στο τραπέζι, εγώ προσωπικά το εξέλαβα σαν την προσπάθεια να καταδειχθεί πως τα ''μάγκικα '' βήματα και οι στροφές του ζεϊμπέκικου, έχοντας κοινή καταβολή μέσω κοινών εσωτερικών διεργασιών του ανθρώπου, βρίσκουν την έκφρασή τους και σε πιο νεολαιΐστικα μουσικά είδη όπως το hip hop ή η rap. Πάντως θέλει πάρα πολύ δουλειά η εμφάνιση του Λούκα για να φέρει το επιθυμητό οπτικό αποτέλεσμα και να μην είναι τα πλάνα γεμάτα λάθη.
Για την διοργάνωση της EΡΤ τί να πει κανείς; Έλεος; Έλεος.
Εγώ αγαπώ Λένα Αρώνη και έβλεπα και ''Ημερολόγια''για να δεις ότι την παρακολουθώ, όμως άλλο να κάνεις μια μαγνητοσκοπημένη εκπομπή για το απόγευμα και άλλο να παρουσιάζεις μια βραδιά τελικού Eurovision. Ώρες ώρες σκεφτόσουν ή που θα τελειώσει την πρόταση ή που θα κοιμηθεί πάνω στη συλλαβή. Το χάλι της Ρίκα Βαγιάννη δεν το είχε, αλλά και πάλι ... ένα ΕΛΕΟΣ σου 'βγαινε αυθόρμητα να το πεις.
Βέβαια να της δώσει κανείς και το ελαφρυντικό πως ήταν μέσα σε ένα στούντιο δίχως την παρουσία κοινού, λες και ήταν πολιτικό DEBATΕ η όλη φάση. Τόσο αδύνατο τους ήταν να βάλουν και καμμια εικοσαριά άτομα στο κεντρικό στούντιο για να ζεσταίνεται λίγο η ατμόσφαιρα; Σε γέμιζε με κατάθλιψη η όλη αυτή εικόνα της αμηχανίας ώρες ώρες. Ντροπή ρε παιδιά, ντροπή. Κόσμος όλων των ηλικιών κάθησε μπροστά απ'την οθόνη της τηλεόρασης να περάσει μια ωρίτσα όμορφα και εσείς κάνατε ότι μπορούσατε να τον απογοητεύσεται. Τί να σας πει κανείς;
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
